फ्लश आउट- भाग ३

समीरा : हा माणूस असा का बघत गेला...
ती : आवडली असशील.
समीरा : शी!
ती : शी काय? तुझ्यावर कोणी प्रेम करावं असं वाटत नाही तुला?
समीरा : कोणी म्हणजे कोणही नव्हे.
ती : मग?
समीरा : जाऊ दे ना, नको त्या गोष्टीचा विचार... प्लीज डोंन्ट स्टार्ट अगेन...तुझी मशीन बंद कर. (सिगरेट काढते. खेळत बसते.)
ती : तुझं काय मगासपासून चाललंय ओढायची तर ओढ ना सिगरेट...
समीरा : माचिस नाहीय.
ती : आता काय बोलणार..
समीरा : कधी कधी वाटतं काहीच बदललेलं नाहीय आणि बदलणारही नाही....स्त्री नं पारंपरिकच राहिलं पाहिजे. तीनं माता. पतिव्रता हे सगळं असायचं लेकीन मॉडर्न रुपात...
ती : डिअर, धन्यवाद मान की अजून ब्रेक के पहले का ही एपिसोड चल रहा है।
समीरा : कौन से ब्रेक.
ती : वही घिसे पिटे पुराने...शाळा कॉलेज करुन मुलगी नोकरी करायला सुरुवात करते ना करते तोच लग्नाचा ब्रेक. तेव्हा नवरा आणि जॉब अशी कसरत करतोय तोच दुसरा ब्रेक मुलं होणं, मग 9 ते 5 दुसराच जॉब येतो मग स्वत:साठी काया करावं हेच ठरत नाही. ब्रेक के बाद नंतरच आयुष्य अनुत्तरीतच राहतं.
समीरा : तू म्हणजे त्या सिरियलवाल्या प्रमाणेच करतीयस सगळं कथानक काही का असेना सगळं काही चांगलं होतं. तसं करतीयस तू म्हणजे ज्या ज्या गोष्टी आयुष्यात प्रत्येकाला हव्या असतात. गरजा पूर्ण करण्या इतपत पैसा आणि वाढीव गरजाकरता लोन्स मिळतात. आणखी काय वेगळं डायरेक्शन देणार आहेस.
आता कंपनीची टारगेट्स पूर्ण करता करता स्वत:साठी काही उरत नाही. परदेशी फंडासाठी इच्छेविरुध्द बऱ्याच गोष्टी कराव्या लागतात. बऱ्याच...! पब्लिक रिलेशन. त्यांच्याशी संवाद साधता यावा म्हणून जॉब केला. पण आता सर्व कामे फोन अथवा ई-मेल किंवा फॅक्सवर होतात. पूर्वी निदान नेटवर बसायला गेलं तर चार लोकांशी बोलणं तरी व्हायचं पण आता कंपनीनं लॅपटॉप दिलाय, with net connection कायम कुणाकुणाचं तरी अपेक्षांचं लोढणं गळयात बांधून फिरायचं, ते म्हशीला कसं गळयात साखळी घालून ओंडका बांधतात ना तसं कंपनीत गेले नाही तरी चालेल पण सतत 24 तास संपर्कात राहायचं नाटक सिनेमा डिस्कोसुध्दा कंपनीतल्या कलिग्जबरोबर enjoy करायचं, नशीब हनिमुनला तरी एकटे सोडतात....भें.....
ती : आयला... तू पण दे ना. हासड Bole तो बिंधास्त!
(समीरा तिच्या कानात शिवी देते दोघी हसतात. )
समीरा : पण शिव्या देऊन काय फरक पडतोय और वो भी बायकांवरुन दिली जाणारी खास पुरुषी शिवी आणि कोणावरुनही शिवी देऊ नये अगदी बिचाऱ्या प्राण्यांवरुनसुध्दा!
ती : पण मोकळं तरी होतो ना आपण. अशा बोंबलणाऱ्या बायका एकत्र जमल्या काहीना काही दबाव तयार होईलच ना.. तू नुसती अशी मोठ मोठाली पुस्तकं वाचा आणि शब्दांच्या पोकळ चर्चा करा. च्यायला.. सॉरी पुन्हा आईवरुन शिवी दिली. बाबा भावावरुन शिव्या आहेत का गं?
समीरा : कर मस्करी कर तू माझी. आहे एक ग्रंथ आहे मराठीत देईन तुला मग वाच.
ती : सॉरी, एकवेळ शिव्या देणं सोडेन पण पुस्तक वाचणार नाही..सॉरी..! जानू..
समीरा : मी माझं नाव सांगितलंय तुला.
ती : ओ.. अगेन सॉरी..समीरा....
(तो माणूस परत डोकावून जातो समीरा वैतागते...)
समीरा : अरे कोण आहे तू आणि काय हवंय तूला.
माणूस : मी..ही....ही..... नॉक नॉक मॅन..भू र्र र्र रर.....
समीरा : हा माणूस सतत का त्रास देतोय... ब्लडी..स्क्रांऊड्रल..
ती : अजूनही काही प्रमाणात आक्रमता टिकून आहे.
समीरा : शट अप. काय आक्रमकता लावलीय मगापासू.
ती : Hey just cool yaar.
समीरा : How can I cool हां just tel me, How can I cool सांग ना How can I cool आणि माझ्या आयुष्यातील गोष्टी माझ्या मनाप्रमाणे होत नसतील याचाच अर्थ कोणी ना कोणीतरी करतच आहे ना अदृश्यपणे पण मग तू असं वेगळं काय करणार आहेस?
ती : दृष्टीकोन... जीवनाकडे पाहण्याचा दृष्टीकोन..
(समीरा वैतागते. सिगरेट काढते. ती पाहते. समीरा सिगरेट बाजूला ठेवते. पर्समधून एक चेंडू काढते. जमिनीवर आपटत राहते.)
ती : टेन्शन आलंय..., ख ाशरप अस्वस्थ झालीयस तू चल आपण एक गेम खेळू.
समीरा : गेम आणि इथे... कसला?
ती : काहीही. कोडी घालू झिम्मा खेळू, लपंडाव, पळापळी, कब्बडी... नही तो सुविचार-सुविचार.
समीरा : उससे क्या होगा?
ती : एखादा तरी जगण्याचा सार समजावेल.
समीरा : स्वच्छ व्हायचंय मला मोकळं व्हायचंय.
ती : पाण्याने बाह्यअंगाची तर सदाचाराने अंतरंगाची शुध्दी होते.
समीरा : दुसऱ्याला कमी लेखण्याची संधी शोधू नका. स्वत:ला सिध्द करण्याची संधी सोडू नका.
ती : मला वाटतं ज्याला समाधान तोच भाग्यवान!
समीरा : पण आपण म्हणतोच ना की सर्वोत्तम घडेल अशी आशा करा. परमेश्वर देईल ते स्विकारा.
ती : यार! शक्ती भक्ती आणि युक्ती या त्रिशंकूवर परमेश्वराचा वास असतोच की.
समीरा : I agree अगं पण शक्तीपेक्षा युक्ती कधीही श्रेष्ठच र्लीीं युक्ती सांगायलासुध्दा शक्ती असावी लागते. शक्त ीहिनाच्या युक्तीला कोणी विचारत नाही.
ती : Let’s see एक नियम अखंड चालवणे याचं नांव तपश्चर्या.
समीरा : काहीतरी ठरवणं आणि खरोखरीच तसं करणं यात खुप फरक आहे. मला परिपूर्ण बनायचंच...(संगीत सुरु होतं बडबड चालूच आहे. ती समीराच्या हातात काहीतरी देते आणि काही कळायच्या आत समीरा रडू लागते.. संगीत वाढतेच आहे. समीरा हुसमूसून रडतेय....इतक्यात त्यांच्या समोरुन तो माणूस जातो. समीरा दचकते...तो माणूस हसून जातो..)
समीरा : किती वेळ झाला मी रडतीय आणि तूही मला अडवलं नाहीस आणि त्या माणसाला काहीतरी सांगितलंस म्हणून तो हसत गेला. I think मी जेव्हा रडत होते तेव्हा तू देखील (हसत)...
ती : रडतच होते आतल्या आत.. झालीस ना मोकळी...
समीरा : पण मग मी का? रडले आणि इतकी! आणि इतकं रडण्यासारखं काहीच झालं नव्हतं. मस्तपैकी गेम चालला होता. पुस्तकाची पानं पलटावी तसा संक्षिप्त जीवनाचा आराखडा उमगत होता. पणा मग अचानक तू माझ्या हातात काहीतरी दिलस... hey hey..wait..wait… तू माझ्या हातात काहीतरी दिलंस आणि मला काही कळायच्या आत मी रडू लागले कितीतरी वेळ रडतचा राहिले. काय दिलंस सांग ना!
ती : ग्लिसरीन.
समीरा : छे! ग्लिसरीन नव्हतं ते, मला ओळखता येतात खरे अश्रू कोणते आणि खोटे कोणते? माझा ओघळणारा एक एक अश्रू जणू भूतकाळाने गच्च होऊन बाहेर पडतानाची मी जाणीव अनुभवलीय. I think खूप वर्षांचं साठलेलं असावं. ारळश्र वर कसे आपण वाचून झालेले किंवा outdated massages जसे बल्कमध्ये डिलीट करतो ना तसं, एकदम मोकळं रिकामं नव्यानं भरणा करण्यासाठी सज्ज ! एखाद्या झीेीींर्ळींीींश प्रमाणे नटून थटून तयार असल्यासारखं वाटतंय. ऋरलश the new situation ऐ ीी सांग ना ऊशरी काय दिलंस तू?
ती : Feelings.
समीरा : What?
ती : Yes, feelings.
समीरा : बाजारात मिळतात? पाहिली नाही कुठं?
ती : सध्या ती मी रिटेल स्वरुपातच देते. थोडी जपून distribute करावी लागते. नही तो ये मॉलवाले ये भी बेचने लगेंगे. तो आपला बिझनेस नाही तर मी तुला feelings दिल्या जेणे करुन तू बोलावस पण तुझ मन इतकं भरभरुन वाहत होतं की, मला शब्दांची गरजच भासली नाही. Now I feel better.
समीरा : अगं वेडे मग डील करुन टाक. तू मला आनंद दे म्हणजे मीही सुखी आणि तूही.
ती : मी कशी? समू तू जेव्हा रडत होतीस तेव्हा..... I mean ....मला गप्पच बसावं लागलं because I am feelingness! आता मला सांग मी जर तुला... Hey समू चल आपण पुन्हा गेम खेळू.
समीरा : Please stop this game…. मला आनंद दे....मला कोणतीही feeling दे I want it, give me, please give me….
(अंधार)
----------------------------------------------------------
क्रमश:
-----------------------------------------
ही एकांकिका सादर करण्यासाठी लेखकाची पुर्वपरवानगी आवश्यक आहे .त्यासाठी व्यवस्थापानाशी संपर्क साधावा.